Al een heel lang zat ik na tedenken wat te doen met mijn beide weblogs, doorgaan of toch maar stoppen. Al heel lang heb ik weinig tot helemaal geen inspiratie om mijn weblogs bij te werken. Mijn humorblog update ik over het algemeen altijd elke dag, al was het de laatste half jaar hoofdzakelijk met alleen moppen, maar daar komt de laatste weken ook weinig meer van. Mijn persoonlijke weblog plaatste ik voorheen 2 tot 3 berichten, ik mag blij zijn dat ik nu 1 per week weet te produceren. Daarom heb ik na lang wikken en wegen, een besluit genomen.
Ik heb jaren behoorlijk plezier beleefd aan het bloggen en vooral in de periode februari 2007 t/m begin 2009, toen had ik een enorm lief blogmaatje: Binka geheten. Vooral in die twee jaar heb ik heel veel plezier beleefd aan het bloggen, maar nog meer aan de vriendschap van deze lieve vrouw. Ik had destijds een kort moment een weblog op punt.nl, zodoende hebben we elkaar getroffen op internet. Ondanks dat ze schreef over een onderwerp wat mij totaal niet interesseerde, ontstond er toch snel een vriendschap tussen ons. Een vriendschap waarin we met en om elkaar hebben gelachen en gehuild. Een vriendschap waarin we er onvoorwaardelijk voor elkaar waren. Maar ook een vriendschap die zijn ups en downs had, met als dieptepunt dat ik haar in januari, geheel onterecht openbaar heb aangevallen. Dit is iets waar ik tot op de dag van vandaag nog altijd vreselijk spijt van heb. Ondanks dat ze mij het heeft vergeven, is het na die tijd voor mijn gevoel nooit meer goedgekomen tussen ons. Ze bezocht steeds minder mijn weblogs en als ik haar iets vroeg, kwam daar helaas zelden antwoord op. Stilaan raakte ik enigszins geïrriteerd en heb haar eind juli, begin augustus gemaild en uiteraard heb ik het weer eens verkeerd aangepakt.
Weer heb ik in eerste instantie een grote fout gemaakt, weer heb ik in eerste instantie te impulsief gereageerd en dit terwijl ik er toch lang genoeg over na heb gedacht. In eerste instantie heb ik geschreven om de vriendschap helemaal te verbreken, dit heb ik in een antwoord in een tweede mail die ik schreef op haar reactie, hersteld. Ik heb toen aangegeven om het toch nog een kans te geven, maar volgens mij heeft ze dit niet goed begrepen. Want uit de uitvoerige reactie van haar viel dat niet af te leiden. Aangezien ik het idee had, dat het voor beiden beter was om het eerst te laten rusten, heb ik na haar tweede reactie niet direct weer gemaild. Ruim 6 tot 8 weken later heb ik haar eens een mail gestuurd, weliswaar niet een persoonlijke mail maar met een soort van gedicht. Helaas is daar, nu bijna twee maand later, nooit een reactie opgekomen. Dus vrees ik dat de vriendschap definitief over en uit is. Een paar dagen na de mails in juli/augustus heeft ze haar weblog helemaal verwijderd en sinds die tijd heb ik ook nooit meer iets van haar gehoord.
Ik heb in het verleden toen Binka zelf nog volop blogde eens gezegd, dat bloggen zonder haar hartverwarmende en lieve reacties geen zin heeft. Ik heb heel lang na de breuk geprobeerd om gewoon door te gaan, om haar te vergeten. Maar haar vergeten gaat niet, er gaat vrijwel geen dag voorbij dat ik aan haar denk. Dat ik denk aan hartverwarmende vriendschap, dat ik denk aan de hartverwarmende periode met haar. Aangezien ik dit alles zo vreselijk mis, heb ik monteel totaal geen inspiratie meer om te bloggen. Daarom heb ik dan ook het besluit genomen, om er defitief mee te stoppen. Misschien dat ik er in de toekomst weer anders over denk en weer opnieuw ga beginnen, maar de kans daarop is klein.
Bij deze wil ik ieder die ooit op mijn weblogs hebben gereageerd, in het bijzonder Binka en Caro, heel hartelijk danken voor hun hartverwarmende en mooie reacties. Het gaat jullie goed, vaarwel.
De zoon van een rijke joodse bankier gaat trouwen. Op de vooravond van de bruiloft, heeft de oude man met zijn zoon een onderonsje.
"Simon, mijn jongen, ik moet bekennen dat ik met jou nooit gesproken heb, over de dingen des levens, enz. Vanaf morgen leef je met je vrouw en er zijn bepaalde dingen die je moet weten. Ken je wel de vijf vingers van de hand?"
"Natuurlijk, papa! De duim, de wijsvinger, de middenvinger en..."
"Nee! nee!" onderbreekt de bankier hem, "dat bedoel ik niet! Er is de vinger van de reis. De vinger van de richting. De vinger van het genot. De vinger van het huwelijk en tenslotte, de vinger van de fijne manieren."
"Ah zo?"
"Simon, ik leg het je uit. De duim is de vinger van de reis, omdat je die kan gebruiken wanneer je wil liften!"
"Akkoord, papa."
"De wijsvinger is van de richting, deze gebruik je wanneer je iets wil aanwijzen!"
"O.K.!"
"De ringvinger is van het huwelijk, omdat je daar je trouwring aan schuift!"
"Ja, papa."
"En de pink is de vinger van de fijne manieren, die moet je omhoog houden, als je in gezelschap van een kopje thee geniet!"
"Begrepen, papa! Maar, papa, je vergat de vinger van het genot?"
"Simon, ik heb het beste willen bewaren voor het laatst! De vinger van het genot is de middelvinger! Het is de mooiste en ook de langste! Om volop te genieten, steek je deze vinger even in je mond om hem nat te maken en................zo tel je dan de bankbriefjes!"
Had je aan iets anders gedacht? Kniel dan nu neer en bid 3 onze vaders, 3 weesgegroetjes en 3 glorie-zij-de-vaders!
Een ruw uitziende 'biker' stopt bij een Harleyshop om zijn motor te laten repareren. Men kan het probleem niet verhelpen terwijl hij wacht, dus zegt hij dat hij wel te voet naar huis zal gaan. Onderweg stopt hij bij een ijzerwinkel en koopt daar een emmer en een aambeeld. Verder bezoekt hij ook nog een poulier en koopt daar een paar kippen en een gans. Nu heeft hij wel een probleem want hoe zal hij dat allemaal dragen? De winkelier zegt:
"Waarom leg je het aambeeld niet in de emmer, draag hem in de ene hand, steek een kip onder elke arm en met de andere vrije hand draag je de gans."
"Tof, bedankt", zegt de biker en hij gaat verder.
Buiten wordt hij aangesproken door een oud nonnetje dat hem vertelt dat ze de weg kwijt is. Ze vraagt:
"Kan je me zeggen hoe ik naar Groenlaan nr 1603 geraak?"
De biker antwoordt:
"Ik woon toevallig ook in de Groenlaan, namelijk in nr 1616! Kom ga met me mee via een binnenweg, dan zijn we er in no time."
Het nonnetje bekijkt hem bedenkelijk en zegt:
"Ik ben een eenzame vrouw zonder een man om me te beschermen. Hoe weet ik, dat als ik met je meega, je me niet tegen een muur aanduwt, mijn kleed omhoog sleurt en me een beurt geeft?"
"Verdikke zuster", zegt de biker, "zie mij hier nu staan met mijn emmer, aambeeld, 2 kippen en een gans in mijn handen; hoe in hemelsnaam kan ik je nu tegen de muur aandrukken en al het gene doen wat je hier zegt?"
"Wel", zegt ze, "zet de gans neer, zet er de emmer over, het aambeeld erop en ik zal de kippen wel vasthouden!"
Het is het begin van het nieuwe voetbalseizoen. De pastoor is ook aanwezig. Hij werd uitgenodigd om het elftal te zegenen. Op een bepaald moment verontschuldigt de pastoor zich, want hij moet even naar het toilet.
Als hij terugkomt, ligt iedereen dubbel van het lachen. De pastoor begrijpt er niets van. Later vraagt hij de man van de kantine om uitleg. Deze zegt:
"Hebt u op het toilet die poster van dat naakte meisje gezien?"
"Dat kon niet anders..."
"Ook het vijgenblad voor haar kruis?"
"Zeker."
"Wel, als je het vijgenblad optilt, gaat er een belletje boven de grote tafel...!"
De 85-jarige Maurice gaat voor zijn jaarlijks onderzoek naar de dokter. Alle testen leveren normale uitslagen op. Als hij terugkomt voor de uitslag, legt de dokter hem uit dat fysiek gezien alles in orde is. Hij vraagt: "Hoe is het mentaal en emotioneel met u gesteld? Bent u tevreden met uw situatie? En hoe is uw verhouding met God?" Antwoordt de oude Maurice: "Ik heb een heel goede relatie met God. Hij weet dat ik slechte ogen heb. En bijvoorbeeld vannacht heeft hij ervoor gezorgd dat wanneer ik naar de WC moet, het licht vanzelf aangaat. En wanneer ik klaar ben, gaat het licht vanzelf weer uit!" "Dat is toch echt ongelooflijk!" zegt de dokter.
Wat later op de dag belt de dokter met Rosa, de vrouw van Maurice. Hij zegt: "Met de gezondheid van Maurice is alles in orde, maar ik wou toch eens wat vragen over zijn relatie met God. Is het waar dat als hij 's nachts moet gaan plassen, het licht vanzelf aangaat en nadien vanzelf weer uitgaat?" Roept Rosa verbolgen: "Wat?? Gloeiende…, gloeiendeee! Heeft die ouwe wéér in de koelkast staan plassen!"
Loopt een cowboy door de klapdeuren een volle en rokerige saloon binnen en schreeuwt: "Wie heeft de ballen van mijn paard geel geschilderd?" Opeens is het doodstil en iedereen kijkt zijn kant op. Uit een hoek reageert er iemand. "Dat was ik", roept een stem. De cowboy zeer strijdlustig: "Kan jij dan even deze kant uitkomen!" Er staat een beer van een vent op en loopt op de cowboy af. "Wat mot je van me?" vraagt deze en schuift zijn jas opzij, waarbij 2 grote revolvers zichtbaar worden. De cowboy, inmiddels wat minder strijdlustig: "Ik wilde even zeggen, dat de verf droog is en dat er een tweede laag overheen kan."
Twee mannen, Jean en Paul, die al een paar jaar in een gekkenhuis verblijven, komen in aanmerking voor vervroegde vrijlating. De directeur van de instelling laat de twee naar zijn kantoor komen voor een kort gesprekje.
Jean mag als eerste binnen terwijl Paul in de gang zijn beurt moet afwachten. Ga zitten, Jean," zegt de directeur. Hij legt Jean uit dat hij voor vrijlating in aanmerking komt, maar dat hij eerst nog een paar eenvoudige testjes moet doen. "Hoeveel is 4 + 2?" vraagt de directeur. Jean onmiddellijk: "6!" "Hoeveel is 8 x 4?" gaat de directeur verder. "32!" antwoordt Jean resoluut. "Goed zo," zegt de directeur. "Nu iets anders... doe het licht eens uit!". Jean knipt het licht uit en het is onmiddellijk pikdonker in de kamer. De directeur neemt een zaklamp uit zijn la, knipt hem aan, schijnt dan recht naar de muur en vraagt: "Ga eens op de straal van die zaklamp zitten Jean!" Jean schiet in de lach en zegt: "Vroeger zou u dat gelukt zijn, maar nu ben ik véél slimmer hoor!" Ze praten nog wat verder en uiteindelijk tekent de directeur de nodige papieren voor de vrijlating. "Proficiat Jean, je mag gaan en staan waar je wilt, zeg maar tegen je vriend Paul dat hij binnen mag komen."
Dolblij sluit Jean de deur achter zich en hij vertelt Paul dat hij naar binnen mag, waarop hij nog snel fluistert: "Vooral niet op de straal van die zaklamp gaan zitten hè!" "Waarom niet?" vraagt Paul. Jean: "Ben je gek?! Als hij hem uitknipt lig je met je kloten op de grond!"
2 vrouwen lopen over straat. Plotseling horen ze een stem: "Hey, pssst, hier beneden!" De vrouwen kijken en zien een kikker zitten, de kikker zegt vervolgens: "Ik ben eigenlijk geen kikker maar een betoverde bankier, als je me kust word ik weer normaal en beloon ik je rijkelijk." Eén van de vrouwen kijkt om zich heen, pakt snel de kikker en stopt hem in haar tasje. De andere vrouw schrikt en vraagt: "Waarom doe je dat? Waarop de eerste vrouw antwoordt: "In deze tijden van crisis is een pratende kikker meer waard dan een bankier!"
M. Janssens ging naar de dokter om de testresultaten van zijn vrouw op te halen. Secretaresse: "Sorry mijnheer, maar er is hier iets misgelopen en nu zitten we met een probleem. Toen we de stalen van uw vrouw naar het lab stuurden, werden ook de stalen van een andere vrouw met dezelfde naam naar het lab gestuurd. En nu weten we niet welke uitslag bij wie hoort. En eerlijk gezegd, Mr. Janssens, de ene uitslag is erg en de andere verschrikkelijk." Mr. Janssens: "Hoe bedoel je?" Secretaresse: "Wel, de ene vrouw heeft de ziekte van Alzheimer en de andere heeft aids. We weten alleen niet wie wat heeft." Mr. Janssens: "Maar, dat is erg! Wat moet ik nu doen?" Secretaresse: "De dokter raadt u aan om uw vrouw in het midden van de stad af te zetten en als ze de weg naar huis terugvindt, niet meer met haar naar te bed gaan!"
Mijn vriend sprak laatst klagend tegen mij: Met de jeugd tegenwoordig gaat het helemaal verkeerd. Ik begreep hem niet en vroeg wat er gebeurd was. Hij vertelde mij dat zijn moeder was overleden en dat hij dat vertelde tegen zijn zoontje, "oma is overleden." Waarop het zoontje vroeg, in welk level?
Een man ontsnapt uit de gevangenis waar hij de laatste 15 jaar heeft gezeten. Op zijn vlucht vindt hij een huis en breekt in om te zoeken naar wapens en geld. Het enige wat hij vindt is een jong echtpaar in bed. Hij beveelt de man uit bed te komen en bindt hem vast op een stoel. Vervolgens bindt hij de jonge vrouw aan het bed vast, gaat bovenop haar liggen en kust haar in haar hals.Dan staat hij op en gaat naar de badkamer.
Terwijl hij daar is fluistert de man tegen zijn vrouw op het bed: "Luister, die vent is een ontsnapte gevangene, kijk maar naar zijn kleding, en hij heeft waarschijnlijk in geen jaren een vrouw gezien, ik zag hoe hij jou in je hals kuste. Als hij seks met je wil, stribbel dan niet tegen, klaag niet, doe gewoon wat hij vraagt, stel hem tevreden. Hij is gevaarlijk en als hij kwaad wordt vermoordt hij ons. Wees sterk schat, ik hou van je.
De jonge vrouw antwoordt: "hij kuste me niet in mijn nek, hij fluisterde in mijn oor. Hij vertelde dat hij homo was, dat ie jou heel leuk vond en vroeg me of er soms vaseline in de badkamer stond. Wees sterk schat, ik hou ook van jou."
Week in week uit plaagt Jan zijn vriendin die voor haar werk een maand naar Frankrijk moet. "Neem je voor mij een lekkere Francaise mee terug?" Zelfs op de dag dat hij haar uitzwaait op het vliegveld plaagt hij schaamteloos in het bijzijn van al hun vrienden en familie. "Vergeet je niet een lekkere Francaise voor me mee terug te nemen!"
Na een maand Frankrijk komt Jan´s vriendin terug. Zijn eerste plagende reactie: "En, heb je een lekkere Francaise voor me meegenomen?" Waarop ze zegt: "Kijk Jan, ik heb er alles aan gedaan wat ik maar kon. Dus nu is het gewoon afwachten en hopen voor jou dat het een meisje wordt!"
Karel had eindelijk zijn kaarten voor de WK finale voetbal gekregen. Toen de wedstrijd begonnen was, vraagt een man achter hem of de plaats naast hem vrij is. "Ja", zegt Karel, "die plek is niet bezet." "Ongelofelijk", zegt de man achter hem, "hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat iemand een kaartje heeft voor de WK-Finale voetbal, bijna het grootste sportevenement ter wereld, en dat zo iemand dan niet op komt dagen?"
"Nou", zegt Karel, "eigenlijk is die plaats ook voor mij. Mijn vrouw zou eigenlijk meekomen, maar ze is helaas overleden. Dit is de eerste finale dat we niet samen zijn in 20 jaar." "Oeps", zegt de man achter hem, "sorry, dat wist ik niet, het spijt me. Maar kon je dan niemand anders vinden, een vriend of een kennis, om mee te nemen?" Karel schudt zijn hoofd. "Nee, iedereen is naar de begrafenis."
In een rustig boerendorpje staat een boer met zijn zoon op het veld te discussiëren. Het gaat hier over een gevonden vrouwenslipje. Vader zegt: "Dit is een slipje van een oude vrouw." Waar de zoon direct op inpikt en zegt: "Neen pa, dit is van een jonge vrouw." "Maar neen", zegt de vader terug, "het is van een oudere."
En zo blijven de twee nog wat verder ruziën. Tezelfdertijd passeert de pastoor en hoort de twee lawaai maken. Hij gaat bij de vader en zoon kijken en vraagt of hij kan helpen. "Wel", zegt vader, "we vinden hier een slipje en mijn zoon zegt dat het van een jonge vrouw is en ik zeg dat het van een oudere is. "Tja", zegt meneer pastoor, "laat mij eens zien." Hij pakt het slipje en bekijkt het, daarna duwt hij het onder zijn neus en zegt: "Dat dit slipje van een jongere of van een oudere vrouw is weet ik niet, maar van één ding ben ik zeker, ze is niet van deze parochie!"
Een rijke chirurg ontmoet een prachtige vrouw en gaat ermee akkoord om met haar de middag door te brengen voor 500 euro. Voordat hij weggaat, verteld hij haar dat hij op dat moment geen geld bij zich heeft, maar hij zou er zeker voor zorgen dat zijn secretaresse een cheque zou uitschrijven en het naar haar op zou sturen met als onderwerp; "Huurovereenkomst."
Op weg naar kantoor heeft hij spijt van zijn beslissing en vond dat het hele incidentje de prijs helemaal niet waard was. Hij zorgde er dus voor dat zijn secretaresse haar een cheque zou sturen van 250 euro met de volgende bijgevoegde brief:
Geachte mevrouw,
In deze envelop zult u het bedrag van 250 euro aantreffen voor de huur van het appartement. Ik stuur u niet het afgesproken bedrag, want toen ik het pand huurde had ik de indruk dat:
het nooit in gebruik geweest was;
dat er genoeg verwarming was;
dat het klein genoeg was waar ik me lekker en op mijn gemak kon voelen.
Maar helaas, ik ontdekte dat het al eerder in gebruik geweest was, dat er weinig verwarming was, en dat het voor mijn doen ook veel te groot was.
De vrouw ontving de brief en stuurde het direct terug zonder nog een blik waardig te geven met de volgende brief:
Geachte meneer,
Ten eerste, ik kan niet begrijpen hoe u kunt verwachten dat zo'n prachtig appartement voor zo'n lange tijd buiten gebruik kan blijven. Wat de verwarming betreft, daar is er zat van, u moet alleen weten hoe u het aan moet zetten.
En ook wat de ruimte betreft, daar is het appartement inderdaad van gemiddelde grootte, maar als u niet genoeg meubilair heeft om het te vullen, geef dan alstublieft niet mij de schuld.
